Aanpak verdroging Heelsums Beekdal

Ook Natuurmonumenten wil de verdroging van het Heelsums Beekdal gaan aanpakken. Het Heelsums beekdal in natuurgebied Wolfheze verdroogt steeds meer, terwijl er door de klimaatopwarming meer regen valt. De grondwaterstand is hier de afgelopen 5 jaar 80 cm gedaald en in de laatste 50 jaar 1,3 meter. Wat is hier aan de hand? Vrij zeker is dat grote bedrijven die grondwater onttrekken aan de Zuid-Veluwe een negatieve invloed hebben op de hoeveelheid water die beschikbaar is voor de natuur in het Heelsums beekdal.
Sinds de 19e eeuw is de hoeveelheid bos behoorlijk toegenomen. En vooral naaldbossen verdampen meer water dan dat heidevelden of stuifzanden dat doen. Dus dat is ook een van de oorzaken.
De bekende en mysterieuze Wodanseiken van Wolfheze staan hier al vele eeuwen in hun grillige vormen met flinke zijtakken te pronken langs de Papiermolenbeek. Vroeger aan een kabbelend beekje in een open landschap. Geliefd bij landschapsschilders van de Oosterbeekse en Haagse School. Destijds werden nieuwe schilders die toetraden tot de kunstenaarskring gedoopt in deze beek. Nu, opgenomen in het bos langs een droge beek, zijn de Wodanseiken tanend en breken flinke zijtakken af.
Naast de verdroging en ouderdom hebben deze imposante bomen ook te kampen met de stikstofproblematiek. Door de verzuring van de bodem spoelen mineralen weg en zijn belangrijke mineralen niet beschikbaar voor de wortels van deze eiken. Wat maakt dat deze eiken, zoals ook de eiken in het algemeen op de Veluwe, het extra zwaar hebben om te overleven.
Kijk voor meer informatie over dit bijzondere beekdal aan de rand van de Veluwe op het Virtueel bezoekerscentrum. Hier lees je meer over de samenwerking in het Heelsums beekdal met de Werkgroep “Stromende beken”, Waterschap Vallei en Veluwe en Natuurmonumenten.

 

Toon alle berichten in deze rubriek