Het einde van de Boerenrepubliek

10 juli 2016

Column door Ruud Pleune

10 juli 2016 Het spande er om in de bestuursvergadering deze week. Mooi gezegd ging het om de kostentoedeling. Die bepaalt wie er betaalt voor wat het waterschap doet. Dat zit bij een waterschap best ingewikkeld in elkaar. Een gedeelte van de waterschapsbelasting betaalt iedereen, een gedeelte is gekoppeld aan het onroerend goed en een gedeelte is gekoppeld aan de hoeveelheid grond, die je bezit. Simpel gezegd de verdeling tussen individuen, bedrijven en boeren. Ons  college was op een compromis uitgekomen, maar boeren en bedrijven pikten dat niet. Zij wilden dat boeren minder zouden gaan betalen en huurders meer. Het CDA koos vervolgens eieren voor haar geld en kwam zelf met een motie tegen het eigen college in de richting van de boeren en tegen de huurders. Het college ging er zelf ook in mee. Pikant allemaal. Vervolgens de vraag wat wij als Water Natuurlijk zouden doen. Echt heel lastig. Ga je mee met de meerderheid en met je college of maak je een principieel punt om de  kwetsbaren te beschermen, ook al weet je dat je de beslissing niet verandert? Heel wat nachten heb ik hieraan gespendeerd in plaats van aan nachtrust. We hebben er voor gekozen om mee te gaan met de meerderheid, maar wel aangegeven dat dit voor ons een pijnlijke beslissing was. En dat we de komende tijd dus veel meer aandacht voor huurders en stedelingen verwachten. Met de wetenschap dat er in de stad de komende tijd veel te doen is en we dus voor de huurders wat terug kunnen doen. En we rekenen er nu op dat ons waterschap de handschoen daar met verve oppakt!

Cultuuromslag naar duurzaamheid?

10 mei 2016

Column door Ruud Pleune

10 mei 2016 Vandaag stond de nieuwe duurzaamheidsstrategie van het waterschap op de agenda. Wij zijn erg blij met deze strategie, waarin naast het kiezen voor een aantal algemene duurzaamheidsprincipes en bijbehorende maatregelen, de keuze is gemaakt om binnen ons waterschap het accent te leggen op de terugwinning van grondstoffen, energiebesparing en duurzame energie. We zijn ook blij dat de strategie breed binnen het Algemeen Bestuur werd onderschreven en dat het dus geen speeltje is van Water Natuurlijk of van Links of zo. Belangrijke conclusie in het strategiestuk is dat er vooral intern nog een grote cultuurverandering nodig is. En dat beamen alle bestuurders, die hebben meegewerkt aan het stuk. Want allemaal hebben ze zich regelmatig geërgerd aan de letterlijke uitstraling van het waterschapsgebouw, dat op winteravonden veel weg heeft van een kerstboom. We zijn benieuwd hoe de nieuwe duurzaamheidsstrategie nu in de praktijk gaat uitpakken. En de test daarvan zit in het eten, zoals de Engelsen zeggen. Over een maand gaan we met elkaar letterlijk eten, van de barbecue. En hoewel voor schoon water biologische landbouw van groot belang is, is biologisch vlees er nog niet bij in de huidige waterschapscultuur. Zou ik het binnen mijn termijn meemaken dat er heerlijk biologisch vlees op de barbecue ligt?

Kruisje zetten

15 maart 2016

Column door Ruud Pleune

15 maart 2016 Vandaag in onze bestuursvergadering kwam de vraag aan de orde of wij als bestuur meer invloed kunnen krijgen voordat een besluit vastligt. Dit is mij uit het hart gegrepen. Het is de gewoonte bij het waterschap om voor nogal wat beslissingen het finale besluit met kostenplaatje aan het bestuur voor te leggen met de vraag of ze maar bij het kruisje willen tekenen. Niet omdat de organisatie ten diepste geïnteresseerd is in de mening van het bestuur, maar omdat dat bij een dergelijke kostenpost noodzakelijk is. Van een aantal kruisjesbesluiten zullen we wel voorlopig wel niet af zijn, maar we hoopten vandaag te besluiten dat de organisatie ons meeneemt in de keuzes, die gemaakt worden. Ons scenario’s en dilemma’s voorlegt. Ons pijnpunten voorlegt. Zodat we voor de organisatie een meer helpende en sturende factor kunnen worden. En niet meer slechts kruisjeszetters. Zo’n nieuwe rol zou natuurlijk wel wat van ons vragen. Dat vraagt inzet in te weten wat er speelt: in en om het water en bij de bewoners in ons gebied. Als Water Natuurlijk zouden we die rol graag aangaan. Maar ons college durft de stap nog niet aan. Zij beraden zich nog. Maakt het de organisatie inderdaad onbestuurbaar of is er angst om los te moeten laten? De tijd zal het leren.

123