Noordelijke Randmeerdijk minder op de schop

30 juni 2018
De Noordelijke Randmeerdijk tussen Doornspijk en Noordeinde moet over een lengte van maximaal 1.300 meter verbeterd worden. Uit eerdere berekeningen bleek dat negen kilometer aan verbetering toe zou zijn. Door de nieuwste landelijke inzichten en rekenmethodes toe te passen op de dijk, kan Waterschap Vallei en Veluwe de lengte van het te verbeteren traject flink … Lees "Noordelijke Randmeerdijk minder op de schop" verder

De Noordelijke Randmeerdijk tussen Doornspijk en Noordeinde moet over een lengte van maximaal 1.300 meter verbeterd worden. Uit eerdere berekeningen bleek dat negen kilometer aan verbetering toe zou zijn. Door de nieuwste landelijke inzichten en rekenmethodes toe te passen op de dijk, kan Waterschap Vallei en Veluwe de lengte van het te verbeteren traject flink terugschroeven.

De opgave bestaat nu uit het verbeteren van 300 meter dijk ten noorden van de Gelderse Sluis (Noordeinde) en de keermuur in het Havendijkje in Elburg (150 meter). Zo’n 850 meter van de dijk bij de Bolsmerksluis wordt nog nader onderzocht. De diverse sluizen in de dijk zijn nog niet onderzocht. Dat gebeurt binnenkort zodat ook daarvan duidelijk wordt óf en zo ja welke maatregelen noodzakelijk zijn.

Het waterschap verwacht halverwege 2019 een beeld te hebben van welke maatregelen er genomen moeten worden aan de dijk en de diverse sluizen.

Mét de agrariërs waterdoelen bereiken

28 juni 2018
Mét de agrariërs waterdoelen bereiken Water Natuurlijk kiest ondubbelzinnig voor landbouw mét de natuur en voor natuur mét de landbouw. Vroeger was het waterbeheer vooral afgestemd op de landbouweisen. Tegenwoordig is onze verantwoordelijkheid breder. Nu heeft peilbeheer voor de landbouw vaak verdroging van natuur tot gevolg. Door nieuwe gewassen te telen en innovaties in de … Lees "Mét de agrariërs waterdoelen bereiken" verder

Mét de agrariërs waterdoelen bereiken
Water Natuurlijk kiest ondubbelzinnig voor landbouw mét de natuur en voor natuur mét de landbouw. Vroeger was het waterbeheer vooral afgestemd op de landbouweisen. Tegenwoordig is onze verantwoordelijkheid breder. Nu heeft peilbeheer voor de landbouw vaak verdroging van natuur tot gevolg. Door nieuwe gewassen te telen en innovaties in de bedrijfsvoering toe te passen, is de verdroging te verminderen.

Wij willen graag met de agrariërs in ons gebied samenwerken. We willen dat het waterschap regionale agrarische samenwerkingsverbanden nog meer gaat stimuleren en deze gaat inzetten om waterdoelen te bereiken. Dit willen we bijvoorbeeld doen via het Deltaplan Agrarisch Waterbeheer en met Europees geld van het Gemeenschappelijk Landbouw Beleid.

Minister wil duurzaam bodembeheer in 2030…
Uiterlijk in 2030 moeten alle Nederlandse landbouwgronden duurzaam worden beheerd. Dat schrijft minister Carola Schouten van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit in een brief aan de Tweede Kamer.

Nog dit jaar stelt de minister 6 miljoen euro beschikbaar voor projecten die bijdragen aan duurzaam bodembeheer. Dat levert de landbouw een betere bodemvruchtbaarheid op, de samenleving duurzamer geteelde gewassen als basis voor duurzamer voedsel, een betere waterkwaliteit en grotere waterbuffering en een grotere biodiversiteit. Ook kan het bijdragen aan de klimaatopgave.

De minister wil ook maatregelen steunen uit het Deltaplan Agrarisch Waterbeheer (DAW) die tot een betere waterkwaliteit leiden. Ook wil ze bodemdaling in veenweidegebieden tegengaan. Oxidatie van de onderliggende veenlagen zorgt voor uitstoot van broeikasgassen. De bodemdaling veroorzaakt verzakking van huizen en wegen.

… maar pakt biologische boeren keihard aan
Nederland mag veel meer dierlijke mest uitrijden dan andere EU-landen (de zogeheten mestderogatie). Toch werd het fosfaatplafond, een maatstaf voor de hoeveelheid mest, overschreden. Dat was tegen de afspraken met de EU.

Om de derogatie voor de intensieve melkveehouderij in Nederland te redden, kwam de vorige minister kwam in 2017 met een éénmalige krimp van het bestaande aantal koeien, het zogeheten ‘fosfaatreductieplan’. Ook trad op 1 januari 2018 de Fosfaatwet in werking. Dat betekent dat elke melkveehouder terug moet naar het aantal koeien dat hij op de peildatum van 2 juli 2015 op zijn bedrijf had staan.

Biologische koeienboeren maken geen gebruik van de derogatie omdat ze moeten voldoen aan strenge eisen. Ze hebben minder koeien per hectare en ze zijn grondgebonden. Bioboeren werken duurzaam; de biologische sector heeft eerder een tekort aan mest dan een overschot.

Omdat biologische landbouw en veeteelt een groeisector is, hadden veel bioboeren vóór de peildatum van 2 juli 2015 tegen hoge bedragen en met geleend geld extra grond aangeschaft en stallen laten bouwen. Door de Fosfaatwet de dreigt nu een kwart tot een derde van de bioboeren failliet te gaan of te moeten stoppen.

De EU-commissie Milieu liet vanuit Brussel schriftelijk aan SOS bioboeren weten voorstander te zijn om biologische melkveehouders uit te zonderen van de fosfaatwet, omdat de biologische bedrijfsvoering milieuvriendelijk is en niet debet is aan mestoverschot en mestfraude. Toch pakt de minister de biologische melkveehouders keihard aan.

Teken petitie biologische melkveehouders
Je kunt hier een petitie tekenen van SOS Bioboeren voor vrijstelling van biologische melkveehouders van het fosfaatrechtenstelsel.

Toename extreme neerslag

27 juni 2018
Extreme neerslag in Nederland is sterk toegenomen in de tijd. Het aantal dagen met zware neerslag (meer dan 50mm) is sinds 1951 toegenomen met 68%. Zware regenval in enkele uren of dagen kan leiden tot grote schade in de landbouwsector, tot vollopende winkels en kelders in de steden en soms tot dodelijke ongelukken in het … Lees "Toename extreme neerslag" verder

Extreme neerslag in Nederland is sterk toegenomen in de tijd. Het aantal dagen met zware neerslag (meer dan 50mm) is sinds 1951 toegenomen met 68%.

Zware regenval in enkele uren of dagen kan leiden tot grote schade in de landbouwsector, tot vollopende winkels en kelders in de steden en soms tot dodelijke ongelukken in het verkeer. Langere perioden met (extreem) veel neerslag kunnen nadelig zijn voor de landbouw (niet kunnen oogsten) en toerisme. Omgekeerd zijn langere perioden met (extreem) weinig neerslag nadelig voor de landbouw, de drinkwatervoorziening en de scheepvaart in verband met lage waterstanden.

Meer nieuws in onze nieuwsbrief.

Droogte ondanks hoosbuien

25 juni 2018
Een van de gevolgen van klimaatverandering zijn langere perioden van droogte, met name in de zomer. Ook droogte brengt de Klimaateffectatlas in beeld. Droogte kan problemen opleveren voor natuur en landbouw. In de Gelderse Vallei kunnen de gemiddeld laagste grondwaterstanden (GLG) meer dan 10 cm dalen tot 2050. In de hoger gelegen gebieden ligt het … Lees "Droogte ondanks hoosbuien" verder

Een van de gevolgen van klimaatverandering zijn langere perioden van droogte, met name in de zomer. Ook droogte brengt de Klimaateffectatlas in beeld. Droogte kan problemen opleveren voor natuur en landbouw.

In de Gelderse Vallei kunnen de gemiddeld laagste grondwaterstanden (GLG) meer dan 10 cm dalen tot 2050. In de hoger gelegen gebieden ligt het grondwater diep, maar is het waarschijnlijk dat de laagste grondwaterstanden gaan stijgen.

Er liggen ook enkele veengebieden in de regio die gevoelig zijn voor bodemdaling: door klimaatverandering kunnen grondwaterstanden (tijdelijk) verder uitzakken met extra bodemdaling tot gevolg. Dit effect kan zonder maatregelen oplopen tot meer dan 10 cm.

Biologische boerderijwinkels

21 juni 2018
Nederland telt ongeveer 1400 biologische boerenbedrijven, waarvan ongeveer 400 bedrijven een eigen boerderijwinkel hebben. Hier worden biologische groenten, fruit, vlees, zuivel en bij een aantal ook houdbare producten verkocht. Een aantal van de boeren met boerderijwinkel verkopen hun waar ook op biologische markten, aan restaurants en via webwinkels. Veelal worden in de boerderijwinkel ook streekproducten … Lees "Biologische boerderijwinkels" verder

Nederland telt ongeveer 1400 biologische boerenbedrijven, waarvan ongeveer 400 bedrijven een eigen boerderijwinkel hebben. Hier worden biologische groenten, fruit, vlees, zuivel en bij een aantal ook houdbare producten verkocht.

Een aantal van de boeren met boerderijwinkel verkopen hun waar ook op biologische markten, aan restaurants en via webwinkels. Veelal worden in de boerderijwinkel ook streekproducten en producten van andere biologische boerderijen verkocht. Daarnaast wordt de winkel vaak gecombineerd met een slaapgelegenheid, rondleidingen, educatieve programma’s, een boerderijcamping, kookavonden of proeverijen. Naast dit zijn veel biologische boerderijen ook zorgboerderij. De formule is succesvol, doordat het werken met dieren en planten therapeutisch werkt.

Biologische boeren geven de dieren ruimte en een beter leven. Ook wordt aandacht besteedt aan het verminderen van de verzuring en vermesting van de bodem door geen gebruik te maken van bestrijdingsmiddelen en kunstmest. Hierdoor zijn biologische groenten gezonder en neemt de biodiversiteit op en rondom de boerderij toe. De biologische boer produceert op een eerlijke en milieuvriendelijke manier zijn producten. Hier vind je een overzicht van de boerderijwinkels in het gebied van onze waterschappen.

Oplossingsrichtingen voor de Grebbedijk

20 mei 2018
Oplossingsrichtingen voor de Grebbedijk De Grebbedijk, tussen Wageningen en Rhenen, beschermt 250.000 bewoners van de Gelderse Vallei tegen het water van de Nederrijn. Als de dijk doorbreekt loopt een groot gebied, met steden als Veenendaal en Amersfoort, onder water. De dijk moet worden versterkt. De afgelopen maanden hebben omwonenden, bedrijven, verenigingen, diverse belangengroepen en de … Lees "Oplossingsrichtingen voor de Grebbedijk" verder

Oplossingsrichtingen voor de Grebbedijk

De Grebbedijk, tussen Wageningen en Rhenen, beschermt 250.000 bewoners van de Gelderse Vallei tegen het water van de Nederrijn. Als de dijk doorbreekt loopt een groot gebied, met steden als Veenendaal en Amersfoort, onder water. De dijk moet worden versterkt.

De afgelopen maanden hebben omwonenden, bedrijven, verenigingen, diverse belangengroepen en de inwoners van Wageningen met de provincies, waterschap en gemeenten meegedacht over invullingen van het gebied. Daaruit kwamen zes oplossingsrichtingen voort. De komende maanden vinden diverse onderzoeken plaats die tot drie kansrijke varianten moeten leiden.

In een van de zes oplossingsrichting zijn vier deelgebieden te onderscheiden met elk zijn eigen karakter. Per deelgebied is er een passende manier om de dijk te verstevigen. Er wordt in deze oplossingsrichting bij Wageningen ingezet op een grote variatie in recreatie: van de wandelaar en fietser tot de recreatievaart, de jachthaven, unieke verblijfsrecreatie, roeien, zeilen, zwemplek en horeca. De industriehaven behoudt een industrieel karakter en vraagt bijvoorbeeld om een andere ontsluiting dan de andere zones. De jachthaven wordt verplaatst richting Wageningen stad als impuls voor de recreatieve activiteit en de relatie staduiterwaarden.

Als Water Natuurlijk waarderen we de open aanpak van het waterschap zeer. Wel vinden we het jammer dat provincie en waterschap aan het begin van het proces niet wat duidelijker zijn geweest over de randvoorwaarden. Zo zijn de uiterwaarden Europees beschermd natuurgebied. Daar is het eenvoudigweg niet toegestaan om jachthavens en roeibanen te gaan graven. Het is jammer dat bij sommige mensen verkeerde verwachtingen worden gewekt. De teleurstelling is dan groot als zaken toch niet blijken te mogen. En dat kan dit mooie gebiedsproces alleen maar in de weg gaan zitten.

Naar klimaatbestendige steden

13 mei 2018
Door klimaatverandering en toenemende verstedelijking krijgen we meer wateroverlast, droogte en hitte. Om steden klimaatbestendig te maken, is meer ruimte voor groen en water nodig. Gemeenten en waterschappen hebben een belangrijke rol om dit te bewerkstelligen, maar kunnen dit niet alleen: zo’n 50 tot 70% van het oppervlak in steden is namelijk privaat terrein. Kunnen … Lees "Naar klimaatbestendige steden" verder

Door klimaatverandering en toenemende verstedelijking krijgen we meer wateroverlast, droogte en hitte. Om steden klimaatbestendig te maken, is meer ruimte voor groen en water nodig. Gemeenten en waterschappen hebben een belangrijke rol om dit te bewerkstelligen, maar kunnen dit niet alleen: zo’n 50 tot 70% van het oppervlak in steden is namelijk privaat terrein.

Kunnen gemeenten en waterschappen particulieren die op eigen perceel (en dak) minder hemelwater naar het riool laten stromen ook financieel belonen? Waterschappen mogen nu wettelijk nog niet differentiëren voor de zuiveringsheffing. Nieuw onderzoek laat zien dat gemeenten dit via de rioolheffing wel kunnen, maar dit in de praktijk nog nauwelijks doen. Dat biedt mogelijkheden om afkoppelen op particulier terrein te stimuleren, bijvoorbeeld door deze te relateren aan het drinkwatergebruik (stimuleert hergebruik van regenwater) of het verharde oppervlak op een perceel. De rioolheffing varieert op dit moment al sterk tussen gemeenten. Voor een bedrijf dat 100 m3 water afvoert varieert bijvoorbeeld het tarief van 72 euro in Zutphen tot 546 euro in Renkum.

Maar alleen de gemeente Venray past op dit moment al differentiatie voor particulieren toe op basis van verhard oppervlakte. De gemeenten Ede en Hoogeveen doen dit voor bedrijven. Deze goede voorbeelden zouden veel meer gemeenten kunnen volgen.

Migreren over de Veluwe op naar een visvriendelijke Veluwe.

11 mei 2018
Migreren over de Veluwe – geen vogel die ermee zit en zoogdieren hebben steeds meer mogelijkheden dankzij een weelde aan ecoducten en tunnels, waar ook reptielen en amfibieën plezier van hebben. En vissen? Hieronder een mooi voorbeeld hoe Vallei en Veluwe omgaat met vismigratie. De routes van vissen zijn binnen het stroomgebied van Vallei en Veluwe … Lees "Migreren over de Veluwe op naar een visvriendelijke Veluwe." verder

Migreren over de Veluwe – geen vogel die ermee zit en zoogdieren hebben steeds meer mogelijkheden dankzij een weelde aan ecoducten en tunnels, waar ook reptielen en amfibieën plezier van hebben. En vissen? Hieronder een mooi voorbeeld hoe Vallei en Veluwe omgaat met vismigratie.

De routes van vissen zijn binnen het stroomgebied van Vallei en Veluwe van nature al schaars doordat de Veluwse beken smal zijn en soms droogvallen. Mensen maakten die beperkingen nog groter.

Maar een kentering is gaande. Door de aanleg van vistrappen, verdeelwerken, vispassages, slabben en cascades kunnen vissen zich steeds beter verspreiden.

‘Vis zou vrij moeten kunnen migreren om zelf plekken te kiezen om te overwinteren, te paaien, op te groeien, te foerageren en weg te vluchten. Van zout naar zoet en andersom, dag en nacht, zomer en winter en tussen beneden- en bovenloop’, zegt Ykelien Damstra, senior beleidsadviseur ecologie bij Waterschap Vallei en Veluwe en specialist vis-migratie. ‘Het waterbeheer en peilbeheer vraagt om stuwtjes en gemalen. Door die passeerbaar te maken stel je vissen in staat om zelf te kiezen waar ze willen zijn.’

En dat gebeurt. Welkom op de Veluwe van de vistrappen, verdeelwerken, vispassages, slabben en cascades! Het zijn er al vele tientallen en er komen er nog meer, maar je ziet ze pas als je gaat zoeken. Damstra zet de auto stil waar de Papegaaibeek tot voor een paar jaar uitmondde in het Apeldoorns Kanaal. Nu stroomt het heldere kwelwater in de Grift, een gegraven beek die pal ten oosten van het kanaal tussen Apeldoorn en Heerde ligt, vaak – zoals hier – met maar een meter of tien ertussen. Aan de oude situatie herinnert een betonnen goot van een meter breed die het water uit de Papegaaibeek over de Grift naar het kanaal leidde. Damstra: ‘Dat was zonde van het schone water en ook van de stroming in de Grift. Hoe meer beken uitkomen in de Grift, hoe meer stroming, hoe geschikter de Grift is voor stroomminnende soorten, hoe beter de Grift kan functioneren als verbinding tussen de sprengen.’ Een jaar of zes

geleden werd de stuw tussen de beek en de Grift vervangen door een cascade. Grote keien zorgen voor overbrugging van het hoogteverschil en voor variatie in stroomsnelheid en diepte, wat vissen kan helpen om de afslag vanuit de Grift met succes te nemen en via de Papegaaibeek de Veluwe op te zwemmen. Dat de verbinding tussen beek en kanaal verloren ging, is pure winst. Damstra: ‘Het Apeldoorns Kanaal heeft stilstaand water, daar zwemmen andere vissoorten dan in de beken. Het zijn twee verschillende watertypen met eigen leefgemeenschappen. Een larve van de beekprik die in het kanaal komt heeft daar niet genoeg zuurstof, kan geen voedsel uit het water filteren en gaat dood.’

De Hierdense Beek en de kwelbeekjes in de Hierdense Poort – die alle aan de Randmeer zijde van de A28 ontspringen – zijn vrij van stuwen en dus zijn er geen vispassages nodig. Verder naar het noordoosten wel. Ze liggen waar het peilbeheer zorgt voor een groot niveauverschil in een beek – niet per se waar het mooi is, want een vis ziet dat toch niet. Een ecoduct is altijd omgeven door natuur, maar de vistrap in de Eekterbeek bij Elburg ligt ingeklemd tussen de drukke Zuiderzeestraatweg en een badkamer- en tegel-paradijs. Naast een in hoogte verstelbare stuw ligt een trap van zes bakken vol water, gescheiden door schotten waarin openingen zitten voor de vissen. Ze hoeven dus niet als zalmen door de lucht naar de volgende bak te springen maar gaan onder water langs de stuw. Iets ten westen van Doornspijk stroomt de Sijpelbeek via een niveausprong het Randmeer in. Ook hier is de stuw in hoogte verstelbaar. Het water stroomt over de rand. Migratie zou alleen mogelijk zijn met de stroom mee, ware het niet dat er naast de stuw in opdracht van het waterschap een 100 meter lange lus werd gegraven. Daar stroomt het water vrij snel, maar een vis komt er wel tegenin. Het niveauverschil van de stuw helemaal langs deze natuurlijke weg overbruggen lukt net niet, ergens in de lus zit onder een dammetje geen duiker maar een korte vistrap.

Al deze maatregelen kosten veel geld, maar dat is er. De Europese Kaderrichtlijn Water (KRW) eist dat ook smalle beekjes als de Veluwse schoon zijn en een rijk palet aan leefgebieden bieden voor de Europese vissen; daarbij hoort een vrij ruime financiering. Maar de motivatie om de Veluwe visvriendelijk te maken gaat verder dan KRW, Natura 2000 (voor de beekprik en de rivierdonderpad) en onze eigen Natuurwet. Gewone zorgzaamheid voor de natuur stijgt uit boven al die regelgeving en daaruit voortvloeiende maatregelen. Damstra: ‘Vergelijk het met een mens. Wij willen een huis met verschillende kamers, waar we verschillende dingen doen. Een slaapkamer waar het donker is en niet al te warm. En een warme kamer met een bank voor ’s winters en een tuin of balkon voor ’s zomers. Een keuken en eetkamer waar we kunnen eten. En tussen die kamers en naar buiten willen we vrij kunnen bewegen. Een vis wil dat ook allemaal.’

Tekst: Michiel Hegener

Met toestemming overgenomen uit De Nieuwe Veluwe

Waterschappen bij de Statiegeldalliantie

8 mei 2018
Van de miljoenen flesjes en blikjes die jaarlijks over de toonbank gaan, belandt nog altijd een aanzienlijk deel naast de vuilbak. Plastic flesjes en blikjes zijn op dit moment ver-antwoordelijk voor zo’n 40 procent van het zwerfafval. Vele daarvan komen ook in onze rivieren, beken en sloten te-recht. Dat was goed te zien aan de … Lees "Waterschappen bij de Statiegeldalliantie" verder

Van de miljoenen flesjes en blikjes die jaarlijks over de toonbank gaan, belandt nog altijd een aanzienlijk deel naast de vuilbak. Plastic flesjes en blikjes zijn op dit moment ver-antwoordelijk voor zo’n 40 procent van het zwerfafval. Vele daarvan komen ook in onze rivieren, beken en sloten te-recht. Dat was goed te zien aan de strook zwerfafval die tevoorschijn kwam, toen het hoge water in de rivieren weer zakte.

Meer dan drie op de vier Nederlanders en Belgen stoort zich mateloos aan vervuilde straten en blikjes en flesjes in de natuur. Het ziet er vies uit én het veroorzaakt dieren-leed. Koeien en andere landdieren worden ziek of sterven als stukjes blik en plastic in hun voedsel terecht komen.

Veel zwerfafval dat niet wordt opgeruimd, belandt via wind en water in de zee waar het onderdeel wordt van de plastic soep, de drijvende vuilnisbelten in de oceanen. Daar brengt het op grote schaal schade toe aan vissen, vogels en andere zeedieren, die het in hun maag krijgen, erin verstrikt raken of er in stikken.

De totale kosten van het zwerfvuilbeleid in Nederland liggen op circa 250 miljoen euro per jaar (15,10 euro jaarlijks per inwoner).

Lokale overheden proberen hun grondgebied netjes te houden maar kijken aan tegen een torenhoge factuur voor het opruimen van zwerfvuil, dat voor 40 procent uit drank-verpakkingen bestaat. Deze kosten worden uiteindelijk

opgehaald bij alle belastingbetalers via de jaarlijkse gemeen-tebelasting. Studies tonen aan dat statiegeld voor Neder-landse gemeenten jaarlijks een besparing tot 80 miljoen euro op kunnen leveren. De Statiegeldalliantie vraagt aan de Nederlandse regering om het statiegeldsysteem in 2018 uit te breiden tot blikjes en alle grote én kleine PET-flessen in Nederland.

Al meer dan 570 Vlaamse en Nederlandse organisaties, verenigingen, lokale overheden en bedrijven hebben zich aangesloten bij de Statiegeldalliantie. We zijn heel blij dat waterschap Vallei en Veluwe, waterschap Rijn en IJssel en waterschap Rivierenland daar ook bij zitten!

“Waterschap Vallei en Veluwe werkt elke dag aan schoon oppervlaktewater. Water waarin geleefd wordt, waarvan kan worden genoten. De laatste jaren neemt de vervuiling van ons oppervlaktewater echter steeds verder toe. De plastic soep die daardoor veroorzaakt wordt, bedreigt onze water- en voedselkringloop. Daarom sluiten wij ons graag

aan bij de statiegeldalliantie. Omdat wij geloven dat we met elkaar een vuist kunnen maken tegen plastic soep en voor een gezonder leefomgeving.”

Waterschap Rijn en IJssel: “Veel zwerfafval, waaronder plas-tic, belandt in de beken en rivieren. De kleine plastic deel-tjes zijn schadelijk voor de dieren en planten in en om het water. Ons waterschap wil het water en de omgeving mooi, schoon en gezond houden. Verontreiniging willen we voor-komen en aanpakken bij de bron. Wat er niet in komt, hoeft er ook niet uitgehaald te worden. Een

afvalvrije samenleving begint bij minder en duurzamere verpakkingen – en herge-bruik van afval. Ook het afvalwater van huishoudens en bedrijven, dat wij zuiveren in de waterzuiveringen, is een bron van waardevolle grondstoffen en energie. Steeds meer stoffen kunnen waterschappen eruit halen en herge-bruiken. Op deze manier bouwen we samen aan een circu-laire economie.”

Als Water Natuurlijk blijven we het jammer vinden dat dit niet door de Unie van Waterschappen is opgepakt, dat had het ons inziens nog sterker gemaakt!

Water Natuurlijk in waterschap Vallei en Veluwe

4 april 2018
Water Natuurlijk in waterschap Vallei en Veluwe In het Algemeen Bestuur van Waterschap Vallei en Veluwe heeft Water Natuurlijk 3 zetels (Astrid Meier, Dirk Wever en Frans ter Maten). In het Dagelijks Bestuur zit onze heemraad Frans ter Maten. Dit waren de kandidaten van Water Natuurlijk voor Vallei en Veluwe in 2015. Meld je nu … Lees "Water Natuurlijk in waterschap Vallei en Veluwe" verder

Water Natuurlijk in waterschap Vallei en Veluwe

In het Algemeen Bestuur van Waterschap Vallei en Veluwe heeft Water Natuurlijk 3 zetels (Astrid Meier, Dirk Wever en Frans ter Maten). In het Dagelijks Bestuur zit onze heemraad Frans ter Maten.

Dit waren de kandidaten van Water Natuurlijk voor Vallei en Veluwe in 2015.
Meld je nu aan als kandidaat voor 2019!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Successen in Vallei en Veluwe

Klimaatbestendige steden
In de (versteende) stad zijn de negatieve effecten van de verandering van ons klimaat overduidelijk voelbaar. Water Natuurlijk heeft zich daarom de afgelopen paar jaar stevig ingezet voor water in de stad. In de periode 2016-2022 stelt Vallei en Veluwe 12 miljoen euro beschikbaar om gemeenten te helpen in bestaand stedelijk gebied regenwater van de riolering af te koppelen. Waterschap Vallei en Veluwe ondersteunt gemeenten, inwoners en bedrijven bij het klimaatbestendig maken van hun eigendommen. Het waterschap doet inmiddels actief mee met operatie Steenbreek en het initiatief Groen aan de Buurt. Ook zijn er tientallen schoolpleinen vergroend met steun van het waterschap.

Recreatie en natuur
Wij hebben ons sterk gemaakt om de beleidsmatige scheiding tussen water in de stad en water in landelijk gebied af te zwakken, omdat zij in praktijk onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Een voorbeeld daarvan is het gebied De Schammer ten oosten van Amersfoort. Een prachtig natuur- en recreatiegebied dat met een zeer duidelijk doel is aangelegd: waterberging bij piekafvoeren om te zorgen dat de stad Amersfoort droge voeten houdt. Een ander voorbeeld is de Modderbeek. Deze rechtgetrokken beek is tussen de Glind en Leusden drastisch aangepakt en natuurlijker gemaakt. Het gevolg is een prachtig beekdal dat tegelijk water buffert bij grote waterafvoeren.

Laten meeliften
Ook hebben we ons sterk gemaakt om bij alle waterschapsactiviteiten de ‘brede blik’ toe te passen. Dat wil zeggen dat het waterschap altijd samen met anderen kijkt of het bij waterwerkzaamheden tegelijk de ecologische, cultuurhistorische en recreatieve waarden van ons gebied kan versterken. Zo blijft het waterschap de aanleg van klompenpaden en ommetjes ondersteunen, het bekenstelsel op de Veluwe herstellen en onderhouden (samen met de gemeenten en de vrijwilligers van de bekengroepen). Ook pleegt het waterschap op zijn terreinen (bijvoorbeeld dijken) meer ecologisch beheer. Met als doel bij-vriendelijke bloemrijke dijken.

Blijven innoveren
We vragen continu aandacht om innovatief te blijven werken. Waterschap Vallei en Veluwe doet dit gelukkig al jaren succesvol, bijvoorbeeld in de Energie- en Grondstoffenfabrieken. Dat moeten we goed vasthouden.

Water Natuurlijk vindt het heel belangrijk dat het waterschap de kennis en kunde van inwoners waar mogelijk gebruikt, en hun betrokkenheid bij de omgeving inzet om zaken voor elkaar te krijgen. Hoe krijgen we actieve betrokkenheid van inwoners bij ons werk? Hoe betrekken we kinderen en jongeren? Een voorbeeld daarvan is de Kinderraad die het waterschap nu aan het opzetten is.

Water Natuurlijk heeft ook aan de wieg gestaan van een nieuwe aanpak binnen het waterschap zelf. Hoe werken we als functioneel én collegiaal bestuur (vanuit de inhoud en niet vanuit de macht van het aantal zetels)? In een proces met het hele Algemeen Bestuur en veel medewerkers heeft het waterschap zijn beleid voor de komende jaren vastgesteld. Dat leverde drie stevige pijlers op: het werk van het waterschap moet een bijdrage leveren aan de leegomgeving in ons werkgebied, we streven naar 100% circulair werken binnen 10 jaar, en naar een energieneutraal waterschap in 2020.

Meer dan waterveiligheid
Waterveiligheid is ook zo’n belangrijke taak van het waterschap. Wij hebben de afgelopen periode van harte het interactieve gebiedsproces rond de Grebbedijk ondersteund. In andere dijkversterkingsprojecten (zoals Noordelijke Randmeerdijken) stimuleren wij innovatieve oplossingen om de versterkingsopgave te realiseren.

De IJssel heeft veel meer ruimte gekregen dankzij de hoogwatergeul Veessen-Wapenveld en de Wilpse Klei. Dat is niet alleen goed voor de waterveiligheid, maar er is ook geïnvesteerd in natuur, landschap en recreatie.

Vistrappen
Het waterschap heeft vistrappen aangelegd. Zoals in Barneveldse beek bij Achterveld. Die helpt de vissen om tegen de stroom in te zwemmen, op weg naar hun hoger gelegen paargebieden. Tot in de jaren ’60 was de Barneveldse Beek een meanderende beek. Rond 1970 werd de beek net als veel andere beken in Nederland gekanaliseerd.

Verdroging van natuur aangepakt


Waterschap Vallei en Veluwe heeft de afgelopen jaren de verdroging van natuurgebieden stevig aangepakt. Voorbeelden van uitgevoerde projecten zijn te vinden in Groot Zandbrink bij Leusden, Soesterveen, het Vossenbroek (bij Emst, tussen Epe en Vaassen), het Wisselse en Tongerense Veen.

Uitdagingen voor de toekomst
· De Gelderse Vallei en delen van de IJsselvallei kennen veel intensieve landbouw. Het lukt maar niet om de waterkwaliteit in deze gebieden echt te verbeteren. Toch moet dat; voor milieu en natuur, maar ook vanwege Europese verplichtingen.
· Deltaprogramma waterveiligheid: wateroverlast en watertekort door klimaatverandering.
· Tegengaan van de verdroging in mooie natuurgebieden als het Binnenveld, en in het landgoederengebied tussen Leusden, Woudenberg, Renswoude en Barneveld komen verspreid verdroogde natuurgebieden voor. Ook aan de oostkant van de Veluwe en in de IJsselvallei liggen nog enkele gebieden op aanpak te wachten.
· Er is al het nodige gebeurd, maar we moeten door blijven gaan met stevig inzetten op energieterugwinning uit afvalwater. Ook kunnen we nog meer grondstoffen gaan terugwinnen uit afvalwater.

Nog geen lid van Water Natuurlijk? Meld je aan bij de grootste waterschapspartij van Nederland!

Wil je je kandidaat stellen? Vraag dan via WaterNatuurlijkMN@gmail.com het kandidaatstellingsformulier aan!

Later dit jaar verschijnt ons verkiezingsprogramma. Om je alvast een idee te geven waar Water Natuurlijk in Midden-Nederland (waterschappen Vallei en Veluwe, Rijn en IJssel en Rivierenland) voor staat, lees onze nieuwsbrief!

123456789101112131415161718192021222324