Call us Call Us (111) 234 - 5678

NL

Vertrouwen of wensenlijstjes voor natuur?

Column door Ruud Pleune

30 augustus 2017 In het Algemeen Bestuur besluiten we deze maand dat we aan de gang kunnen met onze grootste natuurparel, het Stelkampsveld. Hartstikke goed, maar het heeft wel meer dan 10 jaar geduurd voor het zover was. Al die tijd hebben boeren en natuurbeschermers in onzekerheid gezeten welke maatregelen wanneer genomen zouden gaan worden. Hoe komt dat nou?

Daarvoor gaan we stukje terug in de tijd. Begin 2010 ben ik gevraagd om namens de Gelderse Milieufederatie in de nieuwe bestuurlijke begeleidingsgroep van dit Stelkampsveld zitting te nemen. Evenals overigens ook mijn huidige AB collega Agnes Gunnewijk. De oude begeleidingsgroep kon niet tot afspraken komen vanwege spanningen tussen natuur en landbouw. De leden van de groep waren zichzelf gaan vereenzelvigen met hun belang in plaats van de gezamenlijke opdracht en het gezamenlijk resultaat. De nieuwe club slaagde daar beter in, maar ook deze club ging regelmatig langs het randje van de afgrond. Volgens mij is dat inherent aan ergens zitten vanuit een belang. Je krijgt dan allerlei zaken mee vanuit je achterban, die je binnen moet zien te harken. In plaats van dat je er zit om met elkaar resultaat te halen.

Ik zie het omgekeerde terug bij bewonersinitiatieven natuur, die ik begeleid. Omdat de initiatiefnemers zelf aan het roer staan, durven ze voor het natuurresultaat ook zaken te overwegen, die daar ver van af staan, zoals de bouw van huizen in het gebied. Als de overheid dit zou voorstellen, ben ik er van overtuigd dat ze hier pertinent tegen zouden zijn geweest. Ze voelen zich echter zo verantwoordelijk voor het resultaat, dat ze zo’n rode ontwikkeling op de koop toe nemen.

Wat betekent dat voor de inzet in gebiedsprocessen? Mensen niet meer vanuit een belang vragen? Dat hoeft denk ik niet. Hun expertise is erg belangrijk om te benutten. Maar misschien kan hun achterban hen vooral vertrouwen geven in plaats van wensenlijstjes!