Tussen de deur . . .

Column door Ruud Pleune


16 november 2018. De dag voor onze bestuursvergadering sprong onze persleiding, die afvalwater van Friesland Campina vervoert naar onze grondstoffenfabriek in Zutphen. Elk uur stroomde 400.000 liter eiwitrijk afvalwater de grond en de Berkel in. Grote ramp natuurlijk met vele dode vissen tot gevolg. Er werd door waterschap, andere partijen en niet te vergeten vele vrijwilligers hard gewerkt om het probleem te verhelpen en om vissen over te zetten naar veiliger havens. Tegelijkertijd zie je dat dit ook het moment is waarop de buitenwereld, en zeker ook de achterban van Water Natuurlijk, ideeĆ«n spuit over hoe het eigenlijk zou moeten met de wereld: kortere ketens, decentrale zuiveringen, en andere manieren om tarieven te heffen. Stuk voor stuk goede ideeĆ«n. Wij zouden ook de vervuiler meer aan moeten pakken. Terwijl wij die vervuiler wel verleid hebben om het afvalwater niet zelf te zuiveren, maar het aan ons aan te bieden, zodat wij er grondstoffen uit kunnen halen. Centraal. Omdat de technologen zeggen dat dat het meest efficiĆ«nt is. Maar natuurlijk kan het best zo zijn dat die technologen maar een beperkte blik hebben en dat er betere ideeĆ«n zijn. Heel goed dat wij daar allemaal zo over nadenken en onze idealen bij hebben. Dat past bij onze partij. Ik ben wat minder gelukkig met de timing, zo tijdens de crisis waar bestuur en medewerkers hard werken aan oplossingen. Het voelde nu een beetje alsof er een kind met zijn vingers tussen de deur zit en een groep mensen vanaf de kantĀ  roept hoe we dit hadden kunnen voorkomen in plaats van nu ruimte te geven om de deur open te doen en de vingers te bevrijden.

Inmiddels is de persleiding gelukkig gerepareerd en vanaf vandaag stromen er weer grondstoffen naar onze fabriek. De deur is open en het kind is gered. Laat nu de discussie maar losbarsten!

Toon alle berichten in deze rubriek